ตอนแรกได้เมลนี้ ก็รู้สึกว่า ทำไมมันสั้นๆวะ
พอหลังจากอ่านแล้ว มันแบบ..โดนว่ะ
ลองอ่านกันดู
บางทีเราอาจะเผลอ ลืมอะไรไปบ้างก็ได้นะ
แม่
ผู้แก่เฒ่าเดินไม่ได้คนหนึ่งเป็นที่รำคาญใจของลูกชายเหลือเกิน
สมัยนั้นยังไม่มีสถาน สงเคราะห์คนชรา
จึงไม่รู้ว่าจะเอาแม่ไปฝากใครเลี้ยง แทน
จึงตัดสินใจแบก เอาไปปล่อยในป่าให้อยู่ตามยถากรรม
แม่ไม่วอนขอ
ไม่ ถาม..
ไม่ว่า
อะไร
ตั้งใจหักกิ่งไม้ตาม ทางเรื่อยไป
เข้าป่าลึกไกลมาก แล้ว
ลูกชายวางแม่ ลง
บนโขดหินแล้วหัน หลังเดินกลับทางเดิมไป ตอนนี้เอง
ที่แม่ตะโกนตามหลังลูกชายไปว่า.."ลูก เอ๋ย
เดินตามลอยกิ่งไม้ที่แม่หักไว้ให้นะ จะได้ไม่หลง ทาง.."
พอหลังจากอ่านแล้ว มันแบบ..โดนว่ะ
ลองอ่านกันดู
บางทีเราอาจะเผลอ ลืมอะไรไปบ้างก็ได้นะ
แม่
ผู้แก่เฒ่าเดินไม่ได้คนหนึ่งเป็นที่รำคาญใจของลูกชายเหลือเกิน
สมัยนั้นยังไม่มีสถาน สงเคราะห์คนชรา
จึงไม่รู้ว่าจะเอาแม่ไปฝากใครเลี้ยง แทน
จึงตัดสินใจแบก เอาไปปล่อยในป่าให้อยู่ตามยถากรรม
แม่ไม่วอนขอ
ไม่ ถาม..
ไม่ว่า
อะไร
ตั้งใจหักกิ่งไม้ตาม ทางเรื่อยไป
เข้าป่าลึกไกลมาก แล้ว
ลูกชายวางแม่ ลง
บนโขดหินแล้วหัน หลังเดินกลับทางเดิมไป ตอนนี้เอง
ที่แม่ตะโกนตามหลังลูกชายไปว่า.."ลูก เอ๋ย
เดินตามลอยกิ่งไม้ที่แม่หักไว้ให้นะ จะได้ไม่หลง ทาง.."
